miasto książek

Zapraszam Was na całkiem nowy cykl wpisów, w których poznacie masę nowych, interesujących książek, które zapełnią i tak przepełnione notatniki z tytułami "do zdobycia"! Postanowiłam skorzystać z pomysłu australijskiej blogerki, która regularnie zapraszała innych blogerów, aby na łamach jej bloga opowiedzieli o przynajmniej trzech książkach - swojej ulubionej książce; książce, która zmieniła ich życie i książce, która jest mało znana, a zasługuje na szerszą uwagę. Czytałam ten cykl od lat i wypisałam z niego mnóstwo ciekawych tytułów, niestety, chwilowo został zawieszony. Aż wreszcie pomyślałam, że chciałabym przeczytać, co o takich książkach napisaliby inni polscy blogerzy. Dlatego od dzisiaj w każdy poniedziałek postaram się gościć na moich łamach kogoś, kto opowie o swoich lekturach. Będą to, oczywiście, przede wszystkim inni blogerzy - być może w ten sposób niektórzy z Was trafią na jakieś nowe, ciekawe blogi, ale może uda mi się czasem poprosić o wypowiedź pisarzy i inne interesujące osoby, które bloga nie prowadzą.

Na pierwszy ogień postanowiłam zaprosić kilka autorek najstarszych polskich blogów o książkach. Jestem przekonana, że moje poszukiwania nie są zbyt kompletne i nie potrafię jednoznacznie stwierdzić, który polski blog był pierwszy, ale wśród blogów które znam i czytam, najstarsze są "Buksy", a właściwie "więcej niż pierwsza czytanka". Jego autorka peek-a-boo pierwszą notkę zamieściła 14 czerwca 2006! Gratuluję i życzę wielu kolejnych lat blogowania! W kolejnych tygodniach zagości tutaj jeszcze kilka autorek prowadzących nastarsze polskie blogi o książkach. Zapraszam!

1. Moja ulubiona książka

Od czasu kiedy na półkach księgarń pokazały się wznowione Mądre Dzieci Angeli Carter z niecierpliwością wypatruję wydania pozostałych książek autorki. A właściwie tej jednej, którą parę lat temu wypożyczyłam z biblioteki i z wielkim żalem w końcu zwróciłam. Mówię o Wieczorach Cyrkowych, wspaniale zmyślonej opowieści o losach kobiety – ptaka, żyjącej u progu dwudziestego wieku. .

W Mądrych Dzieciach Carter zachwyca tempem i rytmem akcji, w Magicznym Sklepie z Zabawkami stłumioną erotyką i atmosferą niespokojnego snu . W Wieczorach Cyrkowych można bez trudu odnaleźć te wszystkie elementy, ale o bardziej intensywnej barwie i wyrazistszym kształcie. To uczta dla wyobraźni, zadyszka dla myśli i łamigłówka symboli
i skojarzeń. Jednym słowem cud miód dla każdego miłośnika realizmu magicznego.

2. Książka, która zmieniła moje życie

Myślę ze każda książka jakoś wpłynęła nie tyle na moje życie, co osobowość, a przynajmniej czytelnicze upodobania.

Jednak jako tę, która mi w życiu najbardziej pomogła podjąć niektóre decyzje i wiele nauczyła muszę wymienić Szklany Klosz Sylwii Plath. Po pierwsze trafiłam na te książkę, kiedy byłam niemalże rówieśnica głównej bohaterki, Esther Greenwood, więc nic dziwnego, że wiele z jej spostrzeżeń i przemyśleń było podobnych do moich własnych. Po drugie dzięki Szklanemu Kloszowi zainteresowałam się Sylwia Plath i jej rewelacyjną poezją. Do tego stopnia, że zdecydowałam się pójść na kolejne studia, i była to (surprise, surprise) filologia angielska. Oczywiście obydwie prace, i licencjacką i magisterską pisałam o Szklanym Kloszu. W ten sposób przekonałam się, że sama historia załamania Esther to tylko wierzchnia warstwa książki, że w rzeczywistości ma ona niezwykle kunsztowną i złożoną strukturę i niesamowitą metaforykę. Od tej pory gdy czytam, staram się niejako rozejrzeć po całym tekście, sięgnąć wzrokiem (i myślą) dalej niż sama fabuła i odkryć także to, czego autor nie mówi wyraźnie, a przekazuje w sposób bardziej zawoalowany. . 

3. Mało znana książka, którą powinno poznać więcej osób.

Myślę, że w dobie rosnącej popularności czytników elektronicznych powinno się przypomnieć jeden tytuł: 451 stopni Fahrenheita Raya Bradbury'ego. Ta dosyć wiekowa już książka opowiada o etapie historii ludzkości podczas którego stwierdzono, że książka jest rzeczą niepożądaną, wręcz szkodliwą. 451 stopni Fahrenheita to temperatura w której papier zaczyna się tlić, zajmować ogniem i obracać w popiół.

Proces palenia książek na każdym etapie ludzkiej cywilizacji był wyrazem nietolerancji i opresji. Społeczeństwo w którym istnieją książki zakazane, nie może być społeczeństwem zdrowym i sprawiedliwym. Jak wygląda zatem cywilizacja w której zakazano nie jednego tytułu czy autora, ale bez wyjątku wszystkich książek? Bradbury opisał to w sposób bardzo precyzyjny, przerażająco szczegółowy. Z jego wizją powinien zaznajomić się każdy, dla kogo książki są stałym elementem codzienności. A moim skrytym – i być może lekko perwersyjnym- marzeniem jest by 451 stopni Fahrenheita było załączone do sprzedawanych Kindle czy OYO. W wersji papierowej oczywiście ;).